Tradycja towarzysząca nam od zarania dziejów

Wiele wskazuje na to, że wygłaszanie uroczystych wypowiedzi pożegnalnych jest tak stare jak sama ludzkość

Tradycja wygłaszania mów zdaje się być tak odwieczna jak pogrzeb, a więc prawdopodobnie towarzyszy nam od zarania ludzkości. I choć nie sposób sięgnąć znaną nam historią tak daleko by dotrzeć do korzeni tego zwyczaju, to pewne wyobrażenie daje fakt, że już w III wieku przed naszą erą Grek Menandros podjął się sformułowania jej reguł, dzieląc mowę na trzy człony: lamentację, pochwałę i konsolację.

Przez wieki postać i rola mowy pogrzebowej ulegała przeobrażeniom, zawsze pozostawała jednak wyrafinowaną formą sztuki poświęconej pamięci zmarłym, a według współczesnej definicji mowa pogrzebowa to wygłoszona pod adresem osoby zmarłej chwalebna i uroczysta wypowiedź pożegnalna.

Rola wierzeń zmarłego w przygotowaniu mowy

Innego podejścia wymagać będzie pogrzeb w obrządku religijnym, a innego – w świeckim

Mowa na pogrzebie świeckim-ateistycznym pozbawiona będzie odwoływań do Boga i życia wiecznego, a skupiona na zmarłym – jego relacjach z bliskimi i dokonaniach. W przypadku pogrzebu świeckiego-bezwyznaniowego, mającego miejsce gdy osoba była wierząca, lecz nie deklarowała przynależności do żadnej religii, stosowne będą odniesienia do Boga i życia, jakie czekają zmarłego po śmierci. W przypadku pogrzebu wyznaniowego naturalnie w mowie odbicie znaleźć powinny wierzenia i tradycje ważne dla wyznawców religii, w obrządku której odbywa się pogrzeb.

Uroczystość pogrzebowa kojarzy nam się z podniosłą atmosferą, ludźmi pogrążonymi w żałobie i firmą, która obsługuje uroczystość. Często organizacja pogrzebu bywa problematyczna, a finalny efekt w postaci ceremonii pogrzebowej poprzedzony jest godzinami stresującej pracy. Warto przeczytać jak wygląda pogrzeb oczami pracownika zakładu pogrzebowego.

Jak przygotować treść mowy pogrzebowej

Komponując mowę pogrzebową warto poznać i zastosować jej tradycyjny przebieg

Jeśli przygotowaniem mowy zajmuje się osoba spoza kręgu bliskich, oczywista jest konieczność spotkania z rodziną i przyjaciółmi zmarłego, by zebrać informację o osobie, której dotyczyć będzie mowa i poznać życzenia odnośnie zakresu poruszanych w niej wspomnień.

Jest kilka zasad, którymi można się posiłkować przy układaniu mowy. Rozpocząć należy od wstępu, w którym dobrą regułą jest zwrócenie się do zgromadzonych na pogrzebie osób, by przywitać je i podkreślić jak ważna jest ich obecność.

Dalsza część mowy powinna dotyczyć zmarłego, któremu poświęcona jest ceremonia pogrzebowa. To odpowiedni moment, by nawiązać do konkretnego wspomnienia lub anegdoty, w której centrum znajdzie się zmarła osoba.

Główna część mowy powinna być poświęcona samemu zmarłemu, a więc jego cechom charakteru, faktom z życia i osiągnięciom. Ze względu na charakter uroczystości należy skupić się na tych, które czczą pamięć zmarłego ukazując go takim, jakim będą chcieli zapamiętać go najbliżsi.

Po tego typu wspomnieniach naturalne będzie zwrócenie się do bliskich, lub bezpośrednio do zmarłego, aby wyrazić uczucie żalu z powodu jego odejścia.

Zakończenie stanowić powinno podziękowanie przybyłym za obecność. Jeśli obrządek w jakim odbywa się pogrzeb na to pozwala, można zaproponować w tym momencie wspólną modlitwę.

Wybór pomiędzy profesjonalnym mówcą a osobą z otoczenia zmarłego

Zatrudnienie profesjonalisty może pomóc odciążyć bliskich w trudnych dla nich chwilach

Jeśli zmarły nie wyznaczył konkretnej osoby do wygłoszenia mowy pożegnalnej, wybór mówcy pozostaje w gestii jego najbliższych. Przy dokonywaniu wyboru należy pamiętać, że wygłoszenie mowy pogrzebowej to zadanie dla kogoś, kto nie czuje skrępowania podczas wystąpień publicznych. Ważne jest również, by przemówienie pogrzebowe wygłosiła osoba będąca w stanie zachować należytą okazji powagę, taktowna i opanowana.

Każdy stratę bliskiej osoby przeżywa na swój własny, niepowtarzalny sposób. Niektórzy znajdą ukojenie w przypominaniu sobie faktów z życia zmarłego i układaniu ich w pełną szacunku i zgodną ze sztuką mowę pogrzebową. Inni będą chcieli ten czas spędzić opłakując zmarłego lub na spokojnych introspekcjach, a o przygotowanie mowy poproszą osobę, która zajmuje się tym zawodowo.

Wszystkie wymienione wcześniej cechy, charakteryzujące dobrego mówcę: taktowność, opanowanie, obycie z wystąpieniami publicznymi – opisują charakter osoby, która profesjonalnie zajmuje się wygłaszaniem wypowiedzi pożegnalnych. Dodatkowo, dzięki praktyce i gromadzonemu doświadczeniu mówca pogrzebowy potrafi komponować mowy pogrzebowe, które w wyjątkowy sposób upamiętnią życie zmarłego i przyniosą pociechę jego bliskim. Zakłady pogrzebowe posiadają swoich mówców i mistrzów ceremonii pogrzebowych. Osoba zainteresowana usługą profesjonalnej mowy pogrzebowej powinna skontaktować się z firmą pogrzebową, która organizuje ostatnie pożegnanie zmarłego.

Różnica między mówcą pogrzebowym a mistrzem ceremonii

Choć część ich obowiązków się pokrywa, mówca pogrzebowy i mistrz ceremonii mają inne zadania

Nieco szerszy zakres kompetencji od mówcy ma profesjonalny mistrz ceremonii. Osoba taka również wygłasza mowę pogrzebową, ale oprócz tego czuwa nad przebiegiem całego pogrzebu, a więc dba o jego osobisty i intymny charakter w trosce o komfort bliskich zmarłego. Przed przygotowaniem obrządku osoba taka spotyka się z rodziną, by porozmawiać o zmarłym oraz poznać jego i bliskich wolę odnośnie przebiegu uroczystości.

Mistrzowie ceremonii zwykle są osobami świeckimi, niekiedy po specjalistycznych szkoleniach. Zawsze jednak są to ludzie odznaczający się wrażliwością, taktem, z nienaganną prezencją, która jest niezbędna do uczczenia powagi pogrzebu.