Laudator Pogrzebowy

Tadeusz Balcerak


Kilka słów z historii

Najstarszym dokumentem potwierdzającym istnienie funkcji Mistrza Ceremonii Pogrzebowych jest list Piusa IV z 10 maja 1563 roku. Do podstawowych zadań MCP należało przygotowanie wszystkiego co jest związane z liturgią, w której uczestniczył papież lub legat sprawujący funkcję w imieniu papieża.
Na przestrzeni wieków ceremonie liturgiczne stały się obowiązkowe, nie tylko
w Watykanie, ale również w kuriach biskupich, następnie w kościołach parafialnych by wreszcie stać się stałym elementem, także w świeckich ceremoniach pogrzebowych.

Zanim zostałem laudatorem pogrzebowym

Przygotowując się do swojej roli, korzystałem z instrukcji fachowych porad Jerzego Litwina, Mistrza Ceremonii Pogrzebowych działającego od 1985 roku na Pomorzu Zachodnim. Dzięki niemu zrozumiałem, że pogrzeb nie tylko może, ale i powinien być hołdem dla osoby zmarłej. Zaznajomienie się z literaturą psychologiczną
na temat śmierci oraz własne doświadczenia utraty bliskich pozwoliły mi na głębsze zrozumienie smutku, rozpaczy, dramatu jaki przeżywa rodzina osoby zmarłej.

Udział laudatora pogrzebowego

Pogrzeb wyznaniowy nie wyklucza udziału laudatora. Jego zadaniem jest skoncentrować szczególną uwagę na człowieku, którego w danym momencie żegnają najbliżsi, przyjaciele i znajomi. Gdy kapłan pożegna osobę zmarłą zgodnie ze wskazanym obrządkiem, przychodzi czas na oddanie hołdu odchodzącemu bliskiemu.
Przewodnik pogrzebowy | Zadośćuczynienie | Zwyczaje pogrzebowe | Ważne dokumenty | Kremacja | Tanatopraksja | Katalog zakładów pogrzebowych
© 2010 POL-NOR CONSULTING. POLITYKA PRYWATNOŚCI | PARTNERZY